Η μπουγάτσα κι'η ζωή μου σαν το φύλλο στον αέρα..

Θεσσαλονίκη.

Και φυσάει..φυσάει πολύ!

Βαρδάρης..και μου 'ρχεται στο μυαλό το γνωστό άσμα:Η ζωή μου σαν το φύλλο στον αέρα..Γιατί εχω πλέον καταλάβει πως η ζωή μας πάει όπου θέλει δεν την πάμε εμείς.Για αλλού ξεκινάμε αλλού βρισκόμαστε!Και μιας και μιλάμε για αέρα και βλέπω τα φύλλα που τα παει όπου του "καπνίσει"όπως εμένα η ζωή μου,θα σας πω την ιστορία της μπουγατσας!

Φύλλο...αέρας..μπουγάτσα!

Αφού κυριάρχησε στον Ελλαδικό χώρο,μετά την μικρασιατική καταστροφή,πολιτογραφηθηκε ως Θεσσαλονικια και Σερραια,καθώς στη Βόρεια Ελλάδα στεγάστηκε μεγάλος αριθμός προσφύγων.Οι πλανόδιοι με τα καροτσάκια τους,διαλαλουσαν την πραμάτεια του "πολιτικη μπογατσα" έτσι την έλεγαν τότε!Ήταν σκέτο φύλλο χωρίς γέμιση και την έλεγαν η πίτα των φτωχών.

Εκείνη την εποχή ήταν προσβολή για εναν άντρα να πηγαίνει σε κατάστημα να τρώει μπουγάτσα,γιατί τις έφτιαχναν οι γυναίκες στο σπίτι και θα θεωρούνταν οτι δεν είναι καλή νοικοκυρά!Όμως σύντομα ξεπεράστηκε Και αυτό το ταμπού μαζί με πολλά άλλα και πλέον θεωρείται το πιο επιθυμητό πρωινό,μεσημεριανό,απογευματινό αλλά και after ξενύχτι σνακ!

Θέλει μαστοριά και μεράκι για να πετύχεις το κάθε φύλλο τόσο λεπτό οσο χρειάζεται για να εγκλωβισει μέσα τη γλυκιά ή αλμυρή γέμιση.

Κι'εδω πάλι θα κάνω το συνειρμό μου...πόσοι μπήκαν στη ζωη μας και με μαεστρία και τέχνη μας "τυλιξαν"όπως τη γλυκιά κρέμα το τραγανό φύλλο;και μετά που δεν μας ήθελαν άλλο μας σκόρπισαν σαν το φύλλο στον αέρα χωρίς προορισμό;Εαν είστε τυχεροί τουλάχιστον ενας!!Γιατί εαν δεν έχεις νοιώσει σαν το φύλλο στον αέρα δεν μπορείς να εκτιμήσεις την αξία του φύλλου "κολλημένο"στο κλαδί του δέντρου για πάντα!

Athenstaste Video